السيد الگلپايگاني ( گردآورنده : ابن شيخ محمدعلى حسينى زفره اى )
119
احكام اموات ( فارسى )
( م 1550 ) كسى را كه عذرى دارد و مثلا با تيمم يا نشسته نماز ميخواند ، نميشود براى نمازهاى ميّت اجير كرد ، اگرچه نماز ميت هم همانطور قضا شده باشد . ( م 1551 ) مرد براى زن و زن براى مرد ميتواند اجير شود و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز بايد به تكليف خود عمل نمايد . ( م 1552 ) لازم نيست قضاى نمازهاى ميت به ترتيب خوانده شود مگر در آنچه در اداء آن ترتيب لازم است مثل ظهر و عصر يك روز . ( م 1553 ) اگر با اجير شرط كنند كه عمل را بطور مخصوص انجام دهد بايد همانطور بجا آورد . و اگر با او شرط نكنند . بايد در آن عمل به تكليف خود رفتار نمايد و احتياط مستحب آنست كه از وظيفهء خودش و ميت هركدام به احتياط نزديكتر است به آن عمل كند مثلا اگر وظيفهء ميت گفتن سه مرتبه تسبيحات اربع بوده ، و تكليف او يك مرتبه است ، سه مرتبه بگويد . ( م 1554 ) اگر با اجير شرط نكنند كه نماز را با چه مقدار از مستحبات آن بخواند ، بايد مقدارى از مستحبات نماز را كه معمول است بجا آورد . ( م 1555 ) اگر انسان چند نفر را براى نماز قضاى ميت اجير كند و بخواهد احتياط كند و ترتيب را مراعاة نمايد بايد براى هركدام آنها وقتى را معين نمايد ، مثلا اگر با يكى از آنها قرار گذاشت كه از صبح تا ظهر نماز قضا بخواند ، با ديگرى قرار بگذارد كه از ظهر تا شب بخواند ، و نيز بايد نمازى را كه در هر دفعه شروع مىكند معين نمايد مثلا قرار بگذارد ، اوّل